23 augustus 2006: Licata



Een tussendoortje, deze degustatie, niet op onze vaste dag en dus ook niet met de volledige ploeg (Gert was nog op vakantie). We verwelkomen echter wel Jo uit Hoegaarden als nieuw lid. Deze degustatie hebben we te danken aan Licata en aan de overwinning van de Italiaanse voetballers op de Wereldbeker. Licata hield zich aan zijn belofte om dit proefpakket met de nieuwe aanwinsten in de Licata-catalogus te crediteren indien de Italaanse ploeg de overwinning behaalde en ik, van mijn kant, wenste dit te belonen door het pakket aan de club te schenken en daardoor online te brengen. De degustatie zelf was hoogst aangenaam, met nog wat vakantiestemming, en veel lekkere en originele wijnen van topkwaliteit. Op aandringen van de leden gebeurde ze in de tuin,wat vanaf de rode niet meer echt toeliet om de kleur te beoordelen. Conclusie was in ieder geval dat Licata trots mag zijn op de nieuwe aanwinsten.
We proefden één appelwijn, twee witte, twee rosés en acht rode.

Wolfvine, Rojewolf Verenigde Wijnmakers: Terwijl iedereen binnendruppelt dit originele produkt als aperitiefje (niet-Licata !). Gekregen van Stephan, de gerant en kok van Millfleet Hall in Herselt (meer info op Links). Gemaakt met appels uit het Hageland en op fles getrokken in Tielt-Winge. Mooi parelend en heldere kleur. In het aroma uiteraard vooral appel, maar dan wel frisse verse appels (niet zoet, niet het overrijpe cider-aroma). Droger en lekkerder dan verwacht. Schuimt in de mond weg langs de zijkant. Erg aangenaam aperitief en iedereen was nieuwsgierig naar de prijs waartegen deze fles zal worden gecommercialiseerd. *

Trebbiano d'Abruzzo, Montipagano, 2005: Montipagano is het nieuwe domein van Umani Ronchi, een bekende wijnmaker uit de Marche, in 2001 aangekocht en gedeeltelijk heraangeplant. Ook investeringen in de kelder. 6,99 euro, en een blend van 90% trebbiano en 10% pecorino. Wijngaarden op hellingen met vuursteenhoudende klei. Strogele kleur, maar minder bleek dan verwacht (dankzij de pecorino?). Stevig aroma van cuberdonnekes (ik rook ook perzik, de anderen niet), dat echter redelijk snel verdween. In de mond vol en vet voor een trebbiano en opnieuw refereerde alles aan die cuberdonnekes (neuzekes). Afgerond door een heel stevige bittere toets. Allemaal nogal geweldig en commercieel, maar ook eenzijdig en snel verdwenen. Toch enigszins teleurstellend. (*)

Le Fossette, Alberto Longo, Pugla IGT, 2005: Dit kwaliteitsdomein is eigendom van Alberto Longo, zelf ook een bekende wijnconsulent, maar gebruik makend van de diensten van twee andere bekende consulenten: Enzo Corrazini als agronoom en Graziana Grassini, leerlinge van Giacomo Tachis. Graziana is als oenologe bekend voor haar wetenschappelijke aanpak (ze is ook hoofd van twee wijnlabo's). Alle druiven worden met de hand geplukt en de opbrengsten van de druivelaars worden bewust laag gehouden. Deze witte van 100% falanghina verbleef drie maanden sur lie. Mooie, licht goudgele kleur. Zeer apart en droog aroma, eerst verwijzend naar rozen, een dag later ook wat meer naar exotisch fruit. Typische sur lie elementen. In de mond zeer aangenaam, fris en interessant en fruitig (framboos ?). Zeer lekker, wel nog erg jong, wat hem volgens ons nog veel potentieel geeft. Niet echt goedkoop maar een goede kelderwijn die volgens ons nog een vier-vijf jaar positief gaat evolueren en die wel eens erg aangename smaakverrassingen zou kunnen opleveren. **

Donnadele, Alberto Longo, Puglia IGT, 2005: 10,47 euro. Een rosé van negroamaro druiven. Mooie diepe clairet kleur maar weinig aroma. Ook in de mond wat teleurstellend: weinig fruit, eerder wrang en geen afdronk. Te weinig karakter en zeker te duur (aan de helft van de prijs OK).

Il Rogito, Aglianico del Vulture Rosato, Cantina del Notaie, 2004: Dit domein werd in 1998 opgericht door Gerardo Giuratrabochetti, een landbouwkundige, die een passie voor de aglianico druif deelt met de consulent-oenoloog Luigi Moio. 30jaar oude stokken. 12,95 euro. 100% aglianico en 12 maanden op oude houten vaten. 14,5% alcohol. Intense diepe kleur. Het aroma zou blind eerder aan een rode wijn doen denken: heel veel kirsch, héél intens en met een herkenbare doch beheerste houttoets. Ook in de mond terug die krieken op alcohol, maar ook voldoende andere elementen. Stevige zoete tik. Heel stevige rosé met een zéér lekkere afdronk. Erg apart en zeker geen aperitiefje of dorstlessende terras-rosé. Zeker geschikt voor de exotische maaltijd en zelfs, apart, als dessert. Sommige leden waren absolut begeesterd. ***(*)

Montepulciano d'Abruzzo, Montipagano, 2005: Instapcuvée. 6,99 euro. Een deel van de wijn rijpte vier maanden in grote eiken vaten. Een eerder bescheiden aroma met krieken in het begin, maar een heel positieve evolutie in het glas; een uurtje later vervoegde ook een zachte vanilletoets de aroma's. In de mond fruitig, maar misschien wat simpel, een beetje een allemansvriend, sommigen vonden het zelfs een beetje een Nieuwe Wereld wijn. Tegelijk ook zacht en fluwelig, heel aangenaam en een sterke prijs/kwaliteitsverhouding. Een prijsvriendelijke wijn voor elke dag, nu zelfs nog wat jong en misschien beter even op voorhand gedecanteerd. Geen topper, wel een aanrader. *

Nero d'Avola, Morgante, Sicilia IGT, 2004: Domein nabij Agrigento in Sicilië waar sinds 1994 zelf wijn gemaakt wordt. Vader Antonio en zijn twee zonen willen een zo goed mogelijke nero d'avola maken en trokken hiervoor in 1997 de hulp van Ricardo Cotarello, een befaamd oenoloog, aan. Groot domein (200ha) met ook amandelbomen. Deze fles is een 100% nero d'avola die vier maanden rijpte op grote houten vaten van Franse eik. 10,95 euro. Dit is de basiscuvée van het domein. In het aroma kwam eerst wat sulfiet (rotte eieren) naar voor, onmiddellijk gevolgd door kruiden en gedroogde pruim. Na een halfuurtje was de sulfietgeur weg en kwamen de kruiden steviger naar voren. In de mond eerder fruitig, stevig en consistent in zijn smaakevolutie, lekker lang. Ghil deed deze wijn denken aan Australië en hij vergeleek hem met de shiraz van Wolf Blass (eveneens een eerder dunne wijn die tegelijk consistent en lang is). Ghil dacht ook eucalyptus te herkennen. Lekker wijntje. *

Cacc'e Mmitte di Lucera Rosso DOC, Alberto Longo, 2004:11,98 euro. Onder deze relatief onbekende DOC uit de Puglia wordt gewerkt met de Uva di Troia druif. Handgeplukt en drie maanden rijping op inox. Mooi en interessant aroma met veel kers en wat iedereen beschreef als garrigue, een mix van bergkruiden. Nog heel jong maar wel al complex en de plakkende tannines en het vele fruit geven deze fles ook wel wat kelderpotentieel. Leuke afdronk met een heel duidelijk bittertje dat typisch schijnt te zijn voor de uva di troia. **

Bolgheri Rosso DOC, Le Macchiole, 2004: Eugenio Campolini, geholpen door de oenoloog Luca d'Attorna, voert in dit Toscaanse domein een heel strikt kwaliteitsbeleid rond de voor de super-toscanen typische aanplant van Franse druiven als cabernet sauvignon en merlot en de lokale ster, de sangiovese. Omdat die Franse druiven buiten alle bestaande DOC's vielen werden dit soort wijnen eerst onder de noemer Vino da Tavola uitgebracht. Enkele jaren geleden werd de DOC Bolgheri Rosso geschapen om ze onder te brengen. Deze wijn is de instapcuvée (15,5 euro) van een goed maar erg duur gamma. Hij werd gemaakt met 30% sangiovese, 30% cabernet franc en 40% merlot en verbleef tien maanden op tweedejaarse eik. Wij vonden het aroma hoekig en groen met geen spoor van versmelting. Verschrikkelijk strakke tannines, wat gezien de leeftijd misschien niet zo abnormaal is, maar we vonden ook zo goed als geen fruit terug en stellen ons dus vragen bij het toekomstpotentieel. In onze proefnota's vonden we ook een 2001 terug die in 2005 ontkurkt werd en eveneens afgeschoten vanwege de zeer uitdrogende tannines. Geen CSP wijn.

Le Crusto Rosse, Puglia IGT, 2004: 100% nero di troia druiven van een oude en zeer dicht beplante wijngaard. Onderging een achttal maanden houtrijping. 18,15 euro. Zeer warm, kruidig, vol en intens aroma (koffie, cacao...); in de mond pakken fruit, complex en rijk en vlezig, met nogal stevig aanwezige suikers die dit een nu al heel drinkbare wijn maken. Zeer compleet, een ongelooflijk weelderige voluptueuze wijn, nu al perfect. Niet veel tannines en zuren dus wel wat twijfels bij het kelderpotentieel. Maar wat een prachtige, genotzuchtige fles nu... ***

Costamorro, Colline Terramane, Montepulciano d'Abruzzo, 2003: 14 maanden op eik waarvan 50% nieuwe. 18,15 euro. Streng en wat gesloten aroma maar zuiver en fruitig (kirsch), helemaal niet hoekig. In de mond zeer zuiver en fris, heel helder, stevige tannines. Mooi gestructureerd, edel en zacht. Mooie finish en afdronk. Erg lekker en met een grote toekomst voor de boeg. ***

Nebbiolo, La Spinetta, Langhe DOC, 2004:Het domein La Spinetta is beroemd voor zijn Moscato d'Asti (het meest onderschatte aperitief dat ik ken), maar maakt ook een reeks mooie rode wijnen uit de Piemonte. Deze Nebbiolo (19,99 euro) wordt gemaakt met druiven uit relatief nieuwe wijngaarden die de eerste twee decennia te jong zijn om te dienen voor de toppers. 12 maanden op nieuwe Franse eik. Een kruidig en interessant aroma, wat later heel opvallend pas geplukte rijpe bramen; in de mond leuk en complex, zeer droog, opvallende cassis (snoepjes) toetsen; iets te korte afdronk; Ok maar niet goedkoop (maar sommige leden vonden dit een topper !). *(*)

Don Antonio, Morgante, Sicilia IGT, 2003:24,99 euro. In sommige degustaties is het echt niet dankbaar om achteraan te komen en zeker wanneer het gaat over een fles die eigenlijk nog veel te jong is maakt dat het bespreken erg moeilijk. Iedereen schatte deze wijn hoog maar iedereen vond hem moeilijk te vatten. Dit lag echter naar alle waarschijnlijkheid meer aan de vermoeide paletten dan aan de wijn zelf...

Conclusie: Dank U Licata. Moge het Italiaanse team nog veel Wereldbekers winnen ! Een fraaie reeks aanwinsten. Veel lekkere dingen binnen de CSP grens.