4 maart 2009: Sicilië, de linkerkant



Wanneer twéé leden van CSP een lang weekend doorbrengen in Sicilië moet dit uiteraard leiden tot twéé degustaties voor CSP. Dat klinkt mooi zo, maar het gebeurde uiteraard net even anders. Terwijl wij op zoek waren naar Siciliaanse flessen maakte iemand er ons attent op dat Sicilië in twaalf flessen eigenlijk niet te doen is. Waarom splits je ze niet geografisch, zei die ? Rond Marsala, aan de linkerkant van het eiland, maken ze heel andere wijnen dan rond Vittoria aan de rechterkant. Dat leek ons een goed idee en vandaar deze eerste degustatie, die vooral op wit gericht zou blijken.
We proefden acht witte, één rosé, twee rode en één versterkte wijn.

Grillo, Alcesti, Sicili IGT, 2006: Domein in Marsala. 37ha. Jong bedrijf dat sinds 2003 zijn eigen wijn maakt, maar al veel langer druiven teelt. Vooral bekend voor zijn witte. Het Moment, Aalst, 8 euro. 100% grillo. Wijngaard uit 1975. Schilweking, fermentatie en rijping op inox. Eerst floraal, wat snel verdwijnt en wordt vervangen door gist en ananas; in de mond wit fruit en verse, nog wat onrijpe ananas, mooi fris; eenvoudig maar OK. *

Grecanico, Alcesti, Sicili IGT, 2006: Het Moment, Aalst, 8 euro. 100% grecanico. Stokken uit 1980. Vinificatie en fermentatie op inox. CSP degustatie 4 maart 09: eerst wat wit-geel fruit en een overdekt steegje met was, evoluerend naar boenwas en apotheekgeur; in de mond beginnend met een bittertje, nogal vlak, een beetje chemisch en kunstmatig, wel een mooi afdronkje *

Ansonica, Firriato, Sicilia IGT, 2007: Domein in Paceco. Salvatore en Vinzia Di Gaetano. 300ha groot domein, waarvan 200 wijngaard. Giuseppe Pellegrino als wijnmaker, maar geholpen door een Engelse Master of Wine en jonge oenologen uit de Angelsaksische wereld. 150 tot 400m hoog gelegen wijngaarden. Evenwichtig gamma met een goede reputatie, vooral in Engeland, maar voor de Europese smaak vaak te zoet en te oppervlakkig. 8,9 euro op de luchthaven van Catania. 100% ansonica (inzolia). 20 tot 25 dagen fermentatie op inox, 14 – 16°C. Rijping op inox. Doyennepeer; in de mond karton (zwaar gefilterd ?), wat bitter, fris maar wat plakkerig met een wrange finish die wat aan schweppes doet denken; wat amandel in de echo (*)

Anthilia, Donnafugata, Sicilia IGT, 2007: Domein in Marsala. Familiebedrijf. °1983 door Giacomo Rallo. Dochter en zoon José en Antonio Rallo hebben vandaag de touwtjes in handen. 300ha, verdeeld over de domeinen Contessa Entellina (260ha, klei en zandsteen, 200 tot 600m hoogte) en het eiland Pantelleria (68ha zanderige, mineraalrijke grond, vooral zibibbo). Eerst met de hulp van Giacomo Tachis, maar op diens aandringen werd hij vervangen door top-oenoloog Carlo Ferrini. Erg kwaliteitsgericht. De naam komt van koningin Maria Carolina die op de vlucht was toen ze niet ver hier vandaan een schuiloord vond. Gekocht op de luchthaven van Catania, 11 euro. Ansonica en catarratto. Heel zuiver fruit, perzik en sinaas, knalvers zweet (incl feromonen); hele mooie structuur, heel goed gemaakt, om in te bijten zo fruitig !!! de eerste witte deze avond die iedereen wil kopen **

Bizir, Ajello, Sicilia IGT, 2006: Domein uit 1860, vlakbij Marsala. Salvatore Ajello. 12,95 euro, Licata. Chardonnay, inzolia en grillo, met stokken uit 1988. Klei en kalk. 15 dagen fermentatie op barrique, daarna nog eens zes maanden op eik. Aroma van stroperige likeur, gele gitanes, alcoholrijk en kruidig; in de mond opgelegd fruit, likeur, alcoholisch, zoete indruk maar toch droog, amandelen in de afdronk; moet héél goed passen bij een Siciliaanse couscous, één van de nationale gerechten, met bijv. Rozijnen, kip, gember... los ervan wat zwaar op de hand *(*)

Ninfea, Alcesti, Sicili IGT, 2006: Het Moment, Aalst, 14,2 euro. Grillo en chardonnay. De grillo komt van stokken uit 1973, die van de chardonnay uit 1993. De grillo wordt eerst op inox gefermenteerd, de chardonnay op eik, gevolgd door nog eens 9 tot 12 maanden op barrique. Sinaas en geëikte chardonnay maar met iets extra fris; heel mooi openend met vanille en chardonnay fruit, maar in toom gehouden door de grillo die alles wat ingetogen maakt, mooi complex en mooi gestructureerd. De grillo is hier de cowboy die de chardonnay in toom houdt **

Sole e Vento, Marco De Bartoli, Sicilia IGT, 2007: Domein in Marsala. Marco De Bartoli, landbouwingenieur, ex-autoracer en een liefhebber van snelle oldtimers, nam in 1978 de boerderij van zijn moeder, de Baglio Samperi, over en besloot om onmiddellijk te beginnen met het zelf maken van Marsala (tot dan verkochten ze de druiven aan andere wijnmakers). Hij werd al snel een fanatieke marsalaliefhebber en –maker en was één van de eerste kwaliteitswijnmakers van Sicilië. Voor sommige cuvées vermijdt hij heel bewust de DOC omdat hij sommige principes niet wil toepassen. 25ha wijngaard en een jaarproduktie van 100.000 flessen. Marco is een groot liefhebber van grillo en zibibbo, twee lokale druivenrassen, die hij zowel voor zoete als droge wijnen gebruikt. Hij maakt dan ook twee uitstekende witte, de droge Grillo uit Marsala en de Zibibbo Moscato uit Pantelleria. Zijn eerste domein ligt vlakbij Marsala, waar hij sinds 1980 de Vecchio Samperi maakt, een erg goede marsala. De zoetere en frissere Vigna La Macchia, een blend van grillo en zibibbo volgde al snel, alsook een op eik gerijpte marsala superiore. Op de Azienda di Pantelleria maakt jij de Bukkuram, een unieke Passito di Pantelleria. Marco was een tijdje president van de vereniging van Siciliaanse wijnmakers, iets wat niet populair maakte en kwam te staan op een valse aanklacht die zijn hele productie een tijdje lamlegde. Zonen Renato en Sebastiano zijn ook actief in het bedrijf. Swaffou, 16,49 euro. 50% Grillo en 50% zibibbo. Inox. Eerst heel kruidig, dan citroen en evolueerde positief; droog, sec en tegelijk een beetje plakkerig, evolueerde echter mooi in het glas; bij wasabi ? *(*)

Integer, Grecanico Dorato, Marco De Bartoli, Sicilia IGT, 2007: Swaffou, 25,71 euro. Kaneel, marsepein, kruidnagel; overrijpe banaan; geur van een natuurlijke wijn; in de mond geuze, zeker in de afdronk, maar fris en lekker met iets zoets dat aan rijpe, gebakken banaan deed denken; ik vond dit erg lekker, maar ik was zo goed als de enige: ***

Pignatello, Alcesti, Sicili IGT, 2006: Het Moment Aalst, 8 euro. In 2002 aangeplante pignatello druivelaars. 1 dag schilweking, temperatuurgecontroleerde fermentatie, 6 maanden op inox. Baksteenroze; aroma een beetje als een passetoutgrain, klein rood fruit met structuur, zelfs wat boterigs; in de mond eerder vettig, veel structuur en aangenaam; leek wel een pinot; een leuke, fruitige rosé met ballen, ideaal voor de zomerse lunch *(*)

Narké dei Poeti, Alcesti, Sicili IGT, 2005: Het Moment, Aalst, 14,2 euro. Cabernet Sauvignon, Nero d’Avola. Wijngaard uit 1988. 8 dagen schilweking op inox, gevolgd door 9 tot 12 maanden op Franse eik. Donker fruit, siganrenkistje, pijptabak, daarna komt rood fruit en kruiden meer als een ondertoon in het aroma; in de mond chocola, fruit, mooie tannines wel, heel correct, alleen achteraan een bittertje en een prikkeltje, wat jammer is (waarschijnlijk onmerkbaar als je er bij eet) *(*)

Rosso di Marco, Marco De Bartoli, Sicilia IGT, 2006: 35,21 euro, Swaffou. 50% merlot en 50% syrah. Inox en dan 24 maanden op eik. Complex en mooi en eindeloos genieten, met een syrah-toets die wel uit de noordelijke Rhône lijkt te komen (bijna een cote rotie); in de mond een prachtige openingsbeweging, bijna als een aanzwellend orkest zoals in de Sacre van Stravinsky of zoals soms bij Bruckner, een absolute wow! Een hallelluia en een magnificat ! indrukwekkend ****

Marsala Superiore Riserva 10 anni, Marco de Bartoli: Swaffou, 38,88 euro. 50% grillo, 50% inzolia. De grillo fermenteert op eik, de most van de inzolia wordt verrijkt met acquavit om de mistelle voor te bereiden die aan de wijn gaat worden toegevoegd. Degustatie CSP 4 maart ’09: noten en kruiden en ook iets rokerigs; zoet maar erg evenwichtig met ook in de mond noten en kruiden en gekonfijte dadels van bij de marokkaan in de Pensstraat; mooie complexiteit; wat apart maar zeer lekker ***

Conclusie: Eigenlijk hadden we hier wat schrik voor. Het leek ons immers dat vooral de rechterkant van het eiland interessant was en ik had zelfs al iedereen op voorhand gewaarschuwd: verwacht niet te veel van deze avond! In het begin leek het ook zo te worden, de eerste witte waren commercieel en inruilbaar, maar dan barste het los met de Donnafugata en de rest van de degustatie was zeer mooi, met zelfs onverwacht een topper in rood. Iedereen kijkt nu met veel belangstelling uit naar de volgende degustatie. Extra dank deze keer voor Het Moment in Aalst dat de Pignatello aanraadde, een alleraardigste rosé en de eerste keer dat we kennismaakten met deze druif.